بسم رب الشهداء

نگاه همه به دستان شهید است تا شاید اسلحه در خود گیرند ، نگاه همه به پاهای شهید است تا که شاید به سوی  شهادت دوند . نگاه همه به تن شهید است تا شاید بمب تکه تکه کند آنرا ، و نگاه همه به قبر شهید است تا که شاید شفاعت کند در قیامت . سوالی دارم که : نگاه شهید چیست که اینگونه نگاه ها اورا در بر گرفته اند ؟

نگاه شهید نگاه آنان است به خود. ای مردم ، ای شمایی که نگاهتان به شهید است ، بدانید تن شهید از نگاه های شما تکه تکه شده ، از رُخ  و از لباس و لبان و گونه ها و موهای زنان شما و همچنین سخنان پوچتان تکه تکه شده نه از بمب های دشمن .

ای علی ، شهادت به سود شهید است و به زیان تو ، ای تویی که چشم به شهید دوخته ای خود شهید باش.

سپاس خدای عزوجل را و سپاس اورا که در رحمتشش را به روی بندگان خویش همیشه باز گذاشته است.

در ابتدا بنده به ساحت مقدس امام زمان حضرت محمد بن الحسن العسکری (عج) شهادت مولی الموحدین امام علی (ع) را تسلیت عرض میکنم و امید وارم که حضرت قائم(عج) مارا در این عزای دردناک ما محبان را شریک در غم خویش قبول بدارند.

 .............................................................

دل تنگ معشوق است و معشوق در فراق    

                                                    یقین در فراقـش خواهد از من سراغ

نسیم زیبای رحمت مرگ به زیبایی و تلخی بسیار شمع زندگانی همسر بنده را خاموش کرد تا مریم عزیزم با افتخار به دیدار حق رفته و لیاقت دیدار رحمتی دیگر از رحمات الهی باشد ، روحش شاد.

بیاد دار آن لحظه را که باسوز بسیار چشم در چشمانم نهاد و بر دستانم فتاد و جان خویش را به پروردگار خالق سپرد ، آه از آن لحظه دردناک ، گویی این قلب من بود که از تپیدن ایستاد ، ندانستم آن لحظه آخرین کلام زیبای اوست که گوشهای مرا نوازش میکنند،نمیدانستم

کاش میشد دوباره لبخند مریمم می دیدم و می شنیدم ،کاش دوباره به من بگوید سید من ، کاش و  ای کاش

کاش ها بسیارند و امر خداوند رحمن قاطع و محترم .خداوندا از تو میخواهم تا عزیزم را یاری کنی چونکه این تویی یاری دهنده ضعیفان و این تویی تا ابد زنده و پایدار

امروز تصمیم گرفتم تا قسمتی از وصیت نامه همسر عزیزم را برای شما بزارم :

<< انا لله وانا الیه راجعون >> 

نباید گفت چرا ، باید گفت الحمد لله

ای خدای بزرگ مدتی تورا عبادت می کردم ، عبادت عجیبی بود ، عبادتی که از تلافی غم با غمی دیگر بدست آمده بود آنجا که دنیای تنهایی با موجود تنها برخورد می کرد، آنجا که من خداوند عشق لقب داشتم با فرشته ای برخورد کردم که سراپای وجودش عشق بود...

پروردگارا امروز به اذن تو دوباره قلم به دست کوچکم گرفتم و به اذن تو نیز جوهری به امانت می گذارم تا عزیزم آنرا بخواند.

شاید این آخرین وصیتی باشه که من بنویسم و شاید بدون اینکه خدا حافظی کنم بار سفر رو ببندم ، شاید دیگه صدامو نشنوی و منو نبینی ، در اون لحظات من تورو به صبر دعوت میکنم و هر زمانی که فراق من تورو آزرد مصیبت اهل بیت و بیاد بیار و هرکسی دیگه هم خواست برای من ناراحت بشه بهش گوشزد کن که تنها مصیبت مصیبت اهل بیته(علیهم الصلاة والسلام اجمعین) .

سید من ، هرگاه که خواستی برای من گریه کنی بیاد حضرت رقیه باش و برای مظلومیّت او گریه کن . هنگام دفن کردن من بیاد بیار که چگونه مادرم حضرت فاطمه زهرا(ع) در نهایت غربت به خاک سپرده شد و برای مظلومیت حضرت زینب(س) که از کودکی داغ دیده هست گریه کن. سید من ، از دست دادن من گریه نداره بلکه این رحمتیست از خدای بزرگه که نصیب من شده.

زندگی زیباست

دوستش دارم،

زندگی خواهم کرد

زندگی چه زیباست

دوستش دارم با آن همه تلخیها

چه کنم که دوستش دارم

باتو زندگی زیباست

آری زیباست ، زیباست

..................................................................